Nedilja, 22. mart 2026. godine │
Na sajmu knjiga u Novom Sadu koji je trajo od 17. do 23. marta, održana je promocije knjige o Mari Malagurskoj pod nazivom „BUNJEVKA KOJA JE BARANJU, BAČKU I BANAT PRIPAJALA SRBIJI” (objavljena „Izabrana dela” u izdavaštvu „Velike Srbije” d.o.o.) na štandu Srpske radikalne stranke .
O knjigi i značaju Mare Malagurske i njenom radu divanio je Vojislav Šešelj, pridsidnik Srpske radikalne stranke.
Ove godine se navršava 55. godina od smrti Mare Đorđević - Malagurske istaknute bunjevačke književnice i etnografa koja je rođena je 20. decembra 1894. godine u Subatici. Ona potiče iz bunjevačke familije Malagurski - Ćurčić od baće Josipa i majke Hristine (rođene Stantić). Škulovala se u Đakovu, a zatim prišla u žensku škulu u Subatici i studirala engleski jezik u Londonu. 1918. Godine kad je održana Velika narodna skupština u Novom Sadu bila je jedna od sedam Bunjevki delegata, a ujedno i jedna od članova delegacije koja se odlučila za pripajanje Vojvodine Kraljevini Srbiji.
Udala se za senatora i profesora Dragoslava Đorđevića 1919. godine, a u Beograd se priselila početkom 1929. godine.
U Subatici je osnovala Bunjevačko katoličko žensko društvo i Diletantsko društvo 1911. godine. Učestvovala je u razvoju Bunjevačkog centra odgojno-obrazovne baštine a ko njegova prva pridsidnica organizirala je izložbe narodni zanata, pozorišta i dr.
Za priču „Vita Đanina i druge pripovitke iz bunjevačkog života“ nagrađena je nagradom SANU - Cvijete Zuzorić 1928. godine. Dobila je orden Svetog Save V nivo, Bilog orla V nivo, ruskog Crvenog križa i križ ruski ratni veterana.
Njena dila:
„Bunjevački običaji u slikama“, Subatica, 1926. godine,
„Vita Đanina i druge pripovetke iz bunjevačkog života“, Beograd, 1933. godine,
„Stara bunjevačka nošnja i vez“, Subatica, 1941. godine,
„Bunjevka o Bunjevcima“, Subatica, 1941. godine.
Njezine književne, etnografske i druge radove koje je objavljivala prije 1918. godine objavljivala je pod pseudonimom Nevenka. Od 1925. godine objavljivala je u: „Vardaru“, „Poljoprivrednom kalendaru“, „Književnom severu“, „Misao“, „Časopisu Jugoslavenskog udruženja profesora“ i Bunjevačkom kalendaru.
Napisala dramu pod nazivom „Manda Vojnićeva“ koja nikada nije izvedene a čija je premijera bila zakazana za april 1941. godine, al zbog bombardovanja Beograda nikada nije bila izvedena.
Umrla je u Beogradu, 9. jula 1971. godine. Kroz svoj dugogodišnji knjževni rad ostavila je Bunjevacima bogatu zaostavštinu.
T. B.